Naargelang de 20^e eeuw vorderde, werden er meer en meer erotische romans gepubliceerd. Er werd niet mysterieus over gedaan, er was geen schaamte noch censuur van zulke teksten. Zo publiceerde Leopolodo Azancot in 1980 zijn boek ‘Los amores prohibidos’ (De verboden liefdes) zonder enig pseudoniem te gebruiken om anoniem te blijven. Integendeel, hij neemt het verhaal persoonlijk op zich en promoveert het luidop.

Deze roman verschilt van de rest omdat de hoofdrolspeler een man is en geen vrouw. Hoewel, een dame blijkt uiteindelijk verantwoordelijk te zijn voor heel wat gedragingen van de jongeman. Het verhaal gaat over een jongen die, wanneer hij vluchtte uit de handen van de politie, ontredderd van schrik, zijn toevlucht vond in het huis van een prostituee die hem met open armen ontving. Sinds dag een ontstond er een hechte band van liefde, vriendschap en passie die alle lezers in de ban zal houden.

Vanaf het moment dat de jongeman een stap zet in het huis van de prostituee ontstaat er een passioneel verhaal dat geen enkele lezer meer zal loslaten. De twee personages worden onlosmakelijk door veel seks, maar ook liefde, levensverhalen en –lessen. De protagonist had nooit gedacht dat zo’n genot kon bestaan en, verhit door zijn minnares, laat hij zich leiden door de lauwe en turbulente wateren van seks verwikkeld met liefde.

Leopoldo Azancot, de auteur van deze roman, is een Spanjaard en werd geboren in Sevilla in 1935. Deze roman is een van de vele die hij tijdens zijn leven publiceerde. Hij schreef niet enkel erotische verhalen, hij had namelijk al verscheidene werken op zijn palmares die bij het publiek in de smaak waren gevallen. Vandaar dat hij niet twijfelde dit boek te ondertekenen met zijn eigen naam en familienaam.

d.b

Het is een waar genot dit boek met je partner te lezen. Als je appartementen in Sevilla huurt, kan je genieten van de geboortestad van de auteur: de straten die hem geïnspireerd hebben en de liefde die de hele stad ademt.

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Deze Kerk staat op de plaats van de oorspronkelijke moskee van Ibn Adabbas in Sevilla, gebouwd in de negende eeuw en veranderd in de parochie El Salvador in de veertiende eeuw. De hoefijzergewelven uit het Islamitische tijdperk rusten op zuilen die al door de Romeinen en Visgoten werden gebruikt. Het bouwwerk had tot 1671 een religieuze functie, maar raakte in de loop der tijd flink in verval. In 1674 begon een belangrijke verbouwing onder leiding van architect Stephen Garcia, die in 1712 werd afgerond door Leonardo de Figueroa. De meest recente restauratieronde werd afgerond in 2008 en nu is de tempel weer in volle glorie hersteld en heeft hetzelfde uiterlijk als in de 18^e eeuw.

Maar de overblijfselen van de oorspronkelijke Islamitische gebedsruimte, zoals de patio, zijn er nog steeds. De buitenkant laat een vierkante toren zien met een klok, deze werd in 1724 gebouwd en vervolgens verbeterd. Deze prachtige kerk wordt door diverse bekende schrijvers vermeld in hun romans over het leven in de stad.

De kerk is gebouwd in de vorm van een kruis, met drie schepen met kapellen tussen de steunberen: het middelste gedeelte is bedekt met een dubbele houten omlijsting, de zijkanten met ronde en hoekige gewelven en ramen. Vanbinnen is de Barokke stijl van Sevilla te zien, verfraaid met beeldhouwwerken en schilderijen van bekende, plaatselijke kunstenaars. Het dak bestaat uit drie bogen, met beelden van maagden en engelen. De binnenkant is erg ruim en heeft een zeer sombere atmosfeer. Op dit moment is het de enige kerk in de buurt van La Villa die open is voor gebed.

De binnentuin heeft een afmeting van 25 bij 30 meter. De gewelven rondom deze betegelde tuin worden gesteund door zuilen. In het midden van het gebouw bevindt zich een grote ruimte. Deze galerij is bedekt met gekerfde plafonds. Precies voor de kerk staat een reusachtig dennenboom, afkomstig van het eiland Norfolk, eerder deze eeuw meegebracht uit Zuid-Amerika.

De kerk is altijd populair geweest onder de Spaanse bevolking. Natuurlijk voor huwelijken, en in de afgelopen twee jaar werd het steeds meer een populaire optie voor buitenlandse paren om hier te trouwen of gezegend te worden. Het is een prachtige plek met alle noodzakelijke voorzieningen bij de hand.

Binnen straalt de schoonheid van de kerk je in 14 altaarstukken tegemoet, zoals het belangrijkste altaarstuk in Barokstijl, het altaar van de Heiligen Justa en Rufina in de doopkapel, het altaarstuk van het Wonder uit de vorige eeuw, het altaarstuk van Sint Cristobal uit de achttiende eeuw, het altaarstuk van de Liefde van Christus, het altaar van Christus van de Gekwelden, het altaarstuk van de Maagd van Rocio en het altaar van Christus van de Nederigheid en het Geduld.

Openingstijden voor het publiek: maandag t/m zaterdag van 9.15-10.00 uur en van 19.00-19.45 uur. Zondag van 11.00-13.45 uur en van 20.00-20.45 uur.

Toegang is gratis.

Website: www.iglesiadelsalvador.org

John

Als je veroordeeld bent tot de spanningen en zorgen van het modern stadsleven, waarom zou je dan geen huren appartementen in Sevilla en deze kerk bezoeken om jezelf te ontspannen. Deze plaats zal je eeuwigdurende verfrissing en innerlijke vreugde schenken.

Contact met mij op 

Vertaald door: Graspol
Contact met mij op

Roxxxy is de eerste robotische sekspop – en ze heeft persoonlijkheid zowel als een aangename anatomie. De pop, gemaakt door TrueCompanion, heeft alles wat je van een seksuele partner verlangt, en bovendien kan je kiezen uit vijf persoonlijkheden: de gereserveerde en verlegen Farrah, Wilde Wendy, SM Susan die openstaat voor alles, de onervaren 18 jarige Yoko, en de experimentele Marta die graag de leiding neemt.

Robots lijken elke dag meer op mensen en de seksindustrie speelt hierop in. De pop kan luisteren, spreken, converseren, voelen en aanrakingen beantwoorden, het binnenste van haar vagina bewegen en geloof het of niet, ze kan ook klaarkomen. Je kan haar haarkleur en de grootte van haar borsten kiezen, en door haar levensechte anatomie beweegt ze ook als een echte vrouw. Ze heeft een hartslag en een bloedsomloop die haar temperatuur op peil houdt. Volgens de ontwerpers van de pop voelt haar huid levensecht aan en de makers zijn al bezig met een mannelijke versie, Rocky Robot.

Naast het feit dat ze beweegt als een mens, heeft de robot ook een eigen persoonlijkheid. Als je de timide Farrah bijvoorbeeld op een intieme plek aanraakt, zal ze dat niet erg appreciëren. Wilde Wendy daarentegen zal je vragen om het opnieuw te doen. Hun humeur kan ook schommelen: ze worden moe, hebben zin om te praten, of krijgen zin in seks. De pop spreekt voorlopig enkel Engels, maar het bedrijf werkt aan een Japanse, Spaanse en Duitse versie.

Als dit alles je aan de tamagotchi doet denken, denk dan opnieuw. Dat was een kinderspeeltje en kon niet bewegen. Roxxxy heeft strategisch geplaatste sensors die er bijvoorbeeld voor zorgen dat ze reageert op je aanraking. “Ik hou van het gevoel van je hand”, zei de pop toen ze voorgesteld werd op de Expo voor Volwassen Entertainment in Las Vegas.

Je krijgt een technische supportfiche bij aankoop van een pop. Via de computer die erbij geleverd wordt kan updates ontvangen via het internet over hoe voor de pop te zorgen en haar kunnen en vocabulaire bij te schaven. Je kunt je pop ook uitwisselen met andere eigenaars via een online forum. De Roxxxy is bedoeld om mensen en koppels te helpen hun seksleven te verbeteren. De robot biedt ook gezelschap en onvoorwaardelijke liefde aan eenzame mensen, of aan wie zijn fantrasieën werkelijkheid wil maken. Maar, hoewel echte liefde gratis is, moet je voor Roxxxy zo’n 9.000 US$ neertellen.



Laura Aurelia

Maak je fantasieën werkelijkheid: Huur pensions in Sevilla en geniet ervan – met of zonder robotische sekspop… 

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Chirurgische procedures die verband houden met de penis zijn niet controversieel door de vraag of ze nodig zijn of niet, maar eerder door de manier waarop ze uitgevoerd worden. Dat is ook het geval voor de besnijdenis, de operatie waarbij er een deel van of de volledige voorhuid weggenomen wordt. Dit is niet langer enkel een kwestie van religie of cultuur, want besnijdenissen worden vaken en vaker toegepast voor medische redenen, als preventiemiddel tegen infecties en ziektes.

Eén van de ziektes die daardoor minder voorkomt, is het HPV (Humaan Papillomavirus), een infectie die zelfs baarmoederkanker kan veroorzaken. Baarmoederkanker is de tweede meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen. Toch zijn er in Europa (met uitzondering van Engeland) heel weinig mannen die zich laten opereren omdat ze liever condooms gebruiken.

Toch is een operatie te verkiezen omdat de voorhuid cellen bevat die een geliefd doelwit zijn voor virussen, inclusief HIV. Je kunt er ook herpes, genitale zweren, vaginosis bacteriana en tricomoniasis mee voorkomen.

Dit is zonder twijfel een gevoelig onderwerp, niet enkel door de operatie zelf, maar ook door de psychologische voorbereiding die nodig is. Zoek de juiste specialist om je te helpen – één goede chirurg woont alvast in Sevilla, een stad die je een prachtige mix biedt van dans, architectuur en tapas.

mia1603

Haal het beste uit de stad en huur pensions in Sevilla – of het nu voor een weekendje of langer is, maakt niet uit. 

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

Zoals in sommige van zijn meer recente werken, richt Rogelio Lopez Cuenca zich in dit project op Adalusië. Hij maakt een kaart van geschiedenis, geheugen, Al-Andalus, oriëntaalse invloeden, migratie, toerisme en verschillende bekende personen om zo aandacht te vestigen op dominantie. Cercanias kan beschouwd worden als een politiek standpunt.

In deze context begint de kunstenaar de impact van toerisme te analyseren. Toerisme al seen radicale verandering van het leven. Hij heeft bijvoorbeeld het werk de Picasso-isering van Malaga, de video-installatie Nerja Once en de interventie Holidays in the sun. Canto VI en Bienvenidos (Welkom) gaan over het toerisme en migratie, twee verschijnselen die een grote verandering teweegbrengen in bepaalde gebieden.

El paraíso es de los extraños [Het paradijs is van vreemden] laat tenslotte zien hoe het beeld dat wij hebben van de Arabische/Islamitische wereld  wordt gevormd, door films als Haram (2000) en Voyage en Orient (Reis naar de Oriënt (2000). Aan de ene kant wordt het Arabische verleden als cultureel erfgoed bejubeld, maar aan de andere kant leven mensen in steden met Afrikaanse/Moslim-immigranten in angst vanwege de esthetische en politieke veranderingen die er plaatsvinden. Dit is vooral het geval in Adalusië. In het werk La Alhambra sobrevivió [Het Alhambra overleefde], een installatie die een souvenirshop voorstelt, genruikt de kunstenaar het souvenir op een specifieke manier.

Voor meer informatie: http://www.caac.es/programa/roglop11/frame.htm

Nancy Guzman

Als je in de buurt bet mag je deze tentoonstelling niet missen. Maar waar iedereen van zou moeten genieten dit voorjaar is deze mooie omgeving. Huur pensions in Sevilla

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

De foto’s van Alix (1980) is de titel van de laatste film van de Franse regisseur Jean Eustache – die kort daarna besloot zelfmoord te plegen. Het is een deel van een collectie films waarin Eustache gebruikt maakt van onverwante ervaringen uit zijn eigen leven; de dingen die hem geraakt of geïnteresseerd hebben. De foto’s van Alix beslaat 19 prachtige en verwarrende minuten en draait rond Boris Eustache, de zoon van de regisseur en zijn vriendin, de fotografe Alix Cleo-Roubaud. Na de flop van het opvallende “Mes petites amoureuses”(1974) – en ondanks het enorme cultsucces ”La Maman et la putain” (1973) – maakte Eustache nooit nog een langspeelfilm.

Terwijl Alix de adolescent een paar van haar foto’s laat zien, bespreken ze de beelden, die de kijker ook kan zien en praten ze over hun jeugd, over liefde, seks, reizen, ouders, zelfmoord… Beetje bij beetje ontdekt de kijker de dissonantie tusen de beelden en Alix’ commentaren erbij, die schaarser worden, waardoor er een kloof tussen beeld en klank ontstaat en een verlies van ons kunnen om een connectie te maken tussen wat we zien en wat we horen. Zo ontstaat er in het brein een nieuwe ruimte voor nieuwe, persoonlijke en onverwachte associaties.

De Malagese artiest Rogelio López Cuenca werkt op een gelijkaardige manier, al heeft zijn werk directere politieke bedoelingen. Sommige recente werken van hem kan tot 15 mei je gaan bekijken in de tentoonstelkling “Cercanías” in het Andalusische Centrum van Hedendaagse kunst in Sevilla. Het is geen retrospectieve tentoonstelling; het doel is eerder om discussie op gang te brengen tussen verschillende soorten werken. Meer informatie vind je op de website: http://www.juntadeandalucia.es/cultura/caac/programa/roglop11/frame.htm

In het werk van López Cuenca functioneert tekst als beeld – zijn bedoeling is om woorden te presenteren alsof ze een fout bij het drukken waren, waardoor je de indruk krijgt dat de tekst bij het verkeerde beeld geplaatst is. Ook het omgekeerde is soms het geval: soms doet het beeld de kijker twijfelen aan de gepresenteerde tekst.

“Cercanías” is het tweede deel van de tentoonstelling La construcción política del presente (de hedendaagse politieke constructie) en is politieke kunst die de populaire mythes geassocieerde met Andalusië wil deconstrueren om de kijker ertoe aan te zetten na te denken over haar vertegenwoordiging.

Paul Oilzum

Een stimulerende tentoonstelling die ons wat bijbrengt over de impact van een enkel beeld. Zeker een bezoekje waard als je appartementen in Sevilla pensions in Sevilla huurt .

Contact met mij op 

Vertaald door: chica
Contact met mij op

De katholieke kerk bevindt zich in een grote crisis, ingegeven door een van de ergste schandalen ooit aangaande seksueel misbruik. Naar bleek hebben hooggeplaatsten binnen de katholieke kerk jarenlang schandalen verborgen gehouden. Daarom vragen nu 144 katholieke theologen (een derde van het totaal) uit Duitsland aandacht voor een reactie vanuit de kerk op deze crisis. Een belangrijk onderdeel, het celibaat, zou moeten sneuvelen. Een revolutie binnen de Katholieke kerk.

De theologen hebben een verklaring ondertekend waarin onder andere staat dat de kerk getrouwde priesters moet toelaten en dat er ook vrouwen ingewijd moeten kunnen worden om zo een positie binnen de kerk te kunnen bekleden.

Het is duidelijk dat kerken in het algemeen in een crisistijd verkeren. En ondanks dat er een miljard katholieken zijn in de wereld, wordt steeds meer de stem gehoord die aangeeft dat de kerk zich niet aanpast aan de globalisering en liberalisering. Ook wordt in toenemende mate duidelijk dat er geen aandacht is voor jonge priesters binnen de kerk, die meer progressie willen.

Veel critici wijzen erop dat de kerk verwikkeld is in schandalen en vol zit met tegenstrijdigheden. Bovendien is het catholisisme aartsconservatief waar het gaat om homohuwelijken, anticonceptie en AIDS – om er maar een paar te noemen.

Heloise Battista

Laten we hopen dat de katholieke revolutie meer is dan alleen maar wat sensatieberichten. Hoe dan ook, in Sevilla kun je een aantal indrukwekkende kerken zien, zoals de kathedraal van Sevilla. Huur pensions in Sevilla en geniet van de spectaculaire architectuur van deze stad.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Voor de muziekliefhebbende reiziger of gewoon voor diegenen die wel eens wat meer symfonische muziek willen horen is er deze bijzondere viering in Sevilla in april. Het is een dubbele verjaardag, omdat zowel het Koninklijk Symfonieoorkest van Sevilla als het Mestranza Theater twintig worden. Voor deze gelegenheid heeft directeur en componist Pedro Halffter uit Madrid een integraal programma samengesteld met de suite Atlántida van Manuel de Falla en het populaire Carmina Burana van Carl Orff.

Er kan natuurlijk een heleboel verteld worden over Carmina Burana, maar laten we deze keer de suite Atlántida eens onder de loep nemen. Hoewel minder beroemd dan het stuk van Orff, heeft Atlántida een interessante geschiedenis vol reizen, verbanningen, ontmoetingen en verliezen.

Geïnspireerd door het gedicht van Jacint Verdaguer, werkte Manuel Falla 18 jaar lang aan de muziek voor Atlántida. Hij kreeg het nooit af en na zijn dood werd zijn leerling Ernesto Halffter gevraagd om het stuk te voltooien. Halffter werkte eraan van 1954 tot 1960 en in 1962 werd het voor het eerst opgevoerd in Milaan onder leiding van Thomas Schippers. Desalniettemin bleef de componist aanpassingen doen tot 1976.
Muchos tiempo antes, Jacint Verdaguer escribió el poema “L’Atlàntida” que inspiraría a Falla, mientras viajaba hacia Cuba en barco. Verdaguer, trabajando como capellán de un barco de la Compañía Trasatlántica de Antoni López,  pasó dos años haciendo el trayecto de España a Cuba. En 1876 terminó el poema el día que falleció su padre, en un viaje hacia la isla caribeña.

Lang daarvoor schreef Jacint Verdaguer het gedicht Atlántida terwijl hij op een boot naar Cuba reisde. Verdaguer werkte op de boot van de Transatlantische Compagnie van Antoni López, als aalmoezenier. Hij deed twee jaar over het traject Spanje-Cuba en in 1876 was zijn gedicht af.Así, a esta producción musical colaborativa podríamos llamarla doblemente trasatlántica y parece ser que tanto por la ocasión como por los artistas involucrados para el concierto extraordinario por el XX Aniversario de la Real Orquesta Sinfónica de Sevilla y del Teatro de la Mestranza, las veladas que iniciarán a las 20,30 horas el jueves 28 y el viernes 29 de abril del 2011 serán memorables.

Falla begon met Atlántida in Granada en vervolgde zijn werk in Argentinië, waar hij in ballingschap overleed. De partituren warden teruggebracht naar Spanje zodat zijn leerling, de Amerikaan Ernesto Halffter, het werk zou afmaken. Atlántida werd dus gevoed door verschillende plaatsen aan beide kanten van de oceaan.

De uitvoering van dit bijzondere werk voor het twintigkjarige bestaan van het orkest en het thetaer zal zijn op donderdag 28 en vrijdag 29 april 2011. De kaartverkoop online is al begonnen en aan het loket kunnen kaartjes aangeschaft worden vanaf 11 april. De prijs begint bij 32 euro voor Paraiso tot 50 euro voor Patio. Voor plaatsreserveringen of meer informatie over deze viering in het theatre van Mestranza::

http://www.teatrodelamaestranza.es/secciones/prog/prog_ficha.php?id=449

Adres van het Teatro de la Maestranza: Paseo Cristóbal Colón, 22 41001, Sevilla, Spanje

Sol Ulacia

En natuurlijk is het altijd rustiger genieten van een concert als er ook een kamer in pensions in Sevilla is geboekt.

Contact met mij op 

Vertaald door: g-trans
Contact met mij op

Laura Aurelia

De uitgeversindustrie kunnen natuurlijk nog wel vertrouwen in het feit dat alle schrijvers op een bepaald moment een op papier geschreven boek wensen die hen normaal gesproken helpt bij het winnen van prestige. Op deze manier zullen de lezers nog dikwijls hunkeren naar de zuiverheid van de bladzijden en het gevoel en de reuk van de het papier. Wie houdt er niet van om zichzelf af en toe te verwennen met een mooi boek? Een aanrader is om een van de geweldige appartementen te huren in Sevilla bij appartementen in Sevilla waar je heerlijk kunt genieten van de boeken die je kunt kopen in de veelsoortige boekhandels van Andalusie. Welkom bij dit nieuwe tijdperk van schrijvers en lezers!

Contact met mij op 

Vertaald door: michelle olde weghuis
Contact met mij op

Tot 15 mei a.s. wordt er in het Andalusisch Centrum voor Hedendaagse Kunst het werk “Marx Lounge” van de Chileense artiest, Alfredo Jaar, gepresenteerd. Zijn conceptuele werk nodigt de bezoeker uit om na te denken over de belangrijkste politieke en filosofische ideeen van de laaste eeuwen en wat voor waarde deze heeft in het begrip van nu.

Alfredo Jaar werd geboren in Santiago de Chili in 1956 en als beroep was hij architect en filmdirecteur. Hij trad de kunstwereld binnen vanaf de jaren zeventig als graveur, beeldhouwer en installateur. Dankzij een beurs had hij de mogelijkheid om zich in New York te vestigen waar hij een erkend en internationale carriere begon. Hij maakte deel uit van de Chileense krant met een visueel voorstel die vraagtekens zette bij kunst als communicationeel platform om zich om deze manier te socialiseren. Vanaf de jaren 80 wordt zijn werk gekenmerkt door de afwijzing van de rassen-, economische- en sociale -discriminaties die de wereld beheersen.

Met de camera in zijn hand heeft hij de armoede, honger, oorlog, de doodstrijd met aids en de rassen-en sociale discrimminatie weten te fotograferen en te expresseren om zodoende te reflectioneren over de macht en de communicatiemiddelen die alles banaliseert en bederft door het te vereenvoudigen.

Zijn installaties zijn kort en de toeschouwer wordt uitgenodigd om deel te nemen aan zijn werk door te transformeren in zijn passieve en actieve rol van binnenuit. Dit is wat hij zoekt met zijn tentoonstelling “Marx Lounge” waarbij de ruimte de toeschouwer stimuleert om in een enorm archief van leesmateriaal te duiken die gericht is op de filosofische, politieke, economische en menselijke  ideeen van Marx en andere theoretici, filosofen en schrijvers die hun theorieen keer op keer hebben geanaliseerd en hebben vernieuwd. De installatie is een leeszaal waar de toeschouwer kan gaan zitten lezen, het belang van Marx en het marxisme kan overdenken en de context van de globalisering. Jaar probeert de toeschouwer uit te lokken om zo de toeschouwer dichterbij een gedachtegang te brengen die de progressieve gedachtengang beheersde in de 20ste eeuw.

Het werk bestaat uit een grote tafel vol met boeken, de muren en de vloer zijn rood geschilderd, die refereren aan de bedrijfsideologie in honderden boeken van Marx, werken van Slavoj Žižek, Stuart Hall, Jacques Rancière, Judith Butler, Ernesto Laclau, Chantal Mouffe, Fredric Jameson, Pierre Bourdieu, Frantz Fanon, etc.

Een van de laatste werken van Alfredo Jaar, “La Geometria de la Conciencia”, dediceerde aan de nagedachtenis van de vermiste en terechtgestelde gedetineerden door de militaire dictatuur van generaal Pinochet. Dit werk kunnen we bezichtigen bij de permanente tentoonstelling van el Museo de la Memoria in Chili en is gemaakt om de reflectie over de massieve verkrachtigingen van de menselijke rechten na de staatsgreep van 1973 in stand te houden.

Voor meer informatie: http://www.juntadeandalucia.es/cultura/caac/programa/jaar11/frame.htm

Nancy Guzman

Mocht je in Sevilla zijn en de mogelijkheid hebben om de expositie “Marx Lounge” van Alfredo Jaar bij te wonen in het Andalulisch Centrum van Hedendaagse Kunst, laat deze kans dan niet aan je voorbijgaan. Mocht je nog pensions in Sevilla zoeken, dan raden we je aan om een van de geweldige appartementen te huren.

Contact met mij op 

Vertaald door: michelle olde weghuis
Contact met mij op